مطالبی پيرامون اربعين
جابر بن عبدالله انصاري
عطيه عوفي مي گويد که چهل روز بعد از شهادت سيدالشهدا(ع) «که به اربعين معروف است» همراه جابر بن عبدالله انصاري به قصد زيارت قبر مبارک حسين بن علي(ع) بيرون رفتيم وقتي به کربلا رسيديم جابر به سوي فرات رفت و با آب فرات غسل کرد. لباسي بر تن کرد و با عطر بدن خود را خوشبو کرد. سپس بسوي قبر قدم برداشت ودر هرگام ياد خداوند متعال را کرد تا اينکه نزد قبر مبارک رسيد و بيهوش شد وبه صورت به روی قبر افتاد. من کمي آب به صورتش ريختم چون به هوش آمد سه بار گفت: «يا حسين» سپس گفت:«محبوبم، جواب حبيب خود را نمي دهی؟!»باز با خود گفت:«و چگونه پاسخگو باشي در حالي که رگهاي گردنت بريده شده و در خون غلتيده و ميان سر و بدنت جدائي افتاده است!»
«من گواهي مي دهم تو پسر خاتم پيامبران، بزرگ مؤمنان و فرزند کسي هستي که او با تقوا همنشين بود و خلاصه ی هدايت و پنجمين اصحاب کسا هستی... پس سلام خدا بر تو باد و بهشت جايگاهت.» سپس جابر نگاه خود رابه اطراف تربت پاک سيدالشهدا افکند و گفت:«سلام بر شما باد اي جانهائي که در آستانه پاک حسيني خونتان به زمين ريخت و کنار او مسکن گزيديد؛ به خدا سوگند در آنچه شما داريد، شريک شما هستيم.»
به جابر گفتم:«چگونه چنين چيزي مي گوئي در حالي که ما نه بياباني در نور ديده ايم، نه بالاي کوهي رفته ايم و نه شمشيري زديم؛ در حاليکه اين قوم سرهايشان از بدنهايشان جدا شده و فرزندانشان يتيم و همسرانشان بيوه شده اند.»
جابر گفت:«اي عطيه، از حبيبم رسول خدا(ص) شنيدم که مي فرمود:«اگر کسي قومي را دوست داشته باشد با آن قوم محشور مي شود و اگر کسي به عمل قومي علاقه ورزد در عمل آن قوم شريک مي گردد، قسم به آن که محمّد را به پيامبري بر انگيخت من و نيّت يارانم همانست که حسين(ع) و يارانش بر آن نيّت بودند»
در راه برگشت به کوفه، جابر به من گفت:«ای عطيه وصيّتی به تو دارم که فکر نمي کنم بعد از اين سفر تو را ببينم و آن وصيّت اين است که دوستداران محمّد وآل محمّد را دوست بدار و دشمنانشان را دشمن بدار. محبّت محمّد و آل محمّد انسان را بسوي بهشت مي برد و دشمني شان به طرف جهنّم مي کشاند.»1
_جابر بن عبدالله انصاري عمري طولاني داشت و او بود که سلام پيامبر(ص) را به امام محمّد باقر رساند.2
_امام حسن عسکری: «علامات مؤمن پنج چيز است:پنجاه و يک رکعت نماز گزاردن که مراد هفده رکعت فريضه و سي و چهار رکعت نافلهاست، زيارت اربعين خواندن، انگشتر در دست راست کردن، جبين را در سجده بخاک گذاشتن، و بسم الله الرحمن الرحيم را بلند خواندن.»3
منابع:
بشارات نبوي به شيعيان علوي،ص 144.
الهامات جانبخش،ص 229.
مفاتيح الجنان
اربعین حسینی، اولین اربعین، جابر بن عبدالله انصاری، چهلم امام حسین، اصل اربعین، ریشه و شروع اربعین، مطالبی پیرامون اربعین
شاید آن روز که سهراب نوشت: "تا شقایق هست زندگی باید کرد" خبری از دل پر درد گل یاس نداشت. باید اینطور نوشت: "چه شقایق باشد، چه گل پیچک و یاس، جای یک گل خالیست، تا نیاید مهدی زندگی زیبا نیست...