برای دوست
باران بهانهای بود...
که زیر چتر من، تا انتهای کوچه بیایی
کاش...
نه کوچه انتهایی داشت و نه باران بند میآمد
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۱/۱۰/۰۶ ساعت 14:35 توسط محمدحسين كاوري
|
شاید آن روز که سهراب نوشت: "تا شقایق هست زندگی باید کرد" خبری از دل پر درد گل یاس نداشت. باید اینطور نوشت: "چه شقایق باشد، چه گل پیچک و یاس، جای یک گل خالیست، تا نیاید مهدی زندگی زیبا نیست...